العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)

363

بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)

اگر چه وصف ايمان دارد آيا نشنيدى گفتار خداوند متعال را ( و هيچ مانعى از قبول نفقات آنها نبود جز آنكه آنها به خدا و رسول او كافر بودند ، تا به حال كفر جا ندادند ) « 1 » پس هر كس از اهل ايمان راه نجات را نيابد ، ايمانش نياز او را بر طرف نسازد چون اولياء خدا را از مقام خويش كنار زند ، و در اين صورت عملش تباه و در آخرت از زيانكارانست ، و خداوند نيز چنين ميفرمايد ( امّا ايمانشان پس از ديدن مرگ و مشاهده عذاب ما بر آنها هيچ سودى نبخشيد ) « 2 » و اين مضمون در قرآن بسيار است ، و ضمنا هدايت و راه‌يابى در ولايت است چنانچه خداوند عز و جل ميفرمايد ( و هر كس كه ولى و فرمانفرماى او خدا و رسول و اهل ايمانند ( فيروز است ) كه تنها لشكر خدا فاتح و غالب خواهند بود ) « 3 » منظور از اهل ايمان در اين آيه امناء مردمند از ائمّه و اوصياء در هر زمانى بدنبال زمان قبل ، و بنا بر اين هر كس از اهل قبله كه شهادتين بگويد مؤمن نيست ، زيرا منافقان هم ميگفتند ، لا إله الّا اللَّه ، محمد رسول اللَّه ، ولى وصيّت پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را كه جزء دين خدا و برنامه‌هاى او و حكمت پيامبرى آن حضرت بود در مورد وصىّ و جانشين او ردّ مينمودند و در باطن مخالف بودند و خيال نابود ساختن پيكره چيده هدف او را در سر مىپروراندند تا آنجا كه خداوند پيامبرش را بافكار آنها روشن ساخت ، ( نه چنين است قسم بخداى تو كه اينان بحقيقت اهل ايمان نميشوند ، مگر اينكه در خصومت و نزاعشان ، تنها تو را حاكم كنند و آنگاه بهر حكمى كه بسود و زيان آنها كنى هيچ گونه اعتراضى در دل نداشته و كاملا از دل و جان تسليم فرمان تو باشند ) « 4 » و نيز ميفرمايد ( و محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نيست مگر پيغمبرى از طرف

--> ( 1 ) سورهء توبه آيه 54 و 126 . ( 2 ) سورهء مؤمن آيه 85 . ( 3 ) سورهء مائده آيه 56 . ( 4 ) سورهء نساء آيه 65 .